Het auditproces kan enorm profiteren van Open Banking: het levert aanzienlijke verbeteringen op voor auditors en cliënten en wordt door velen beschouwd als een 'game changer'. In het licht van CDR-maandwilden wij bij Circit laten zien hoe Open Banking past naast CDR, evenals enkele voordelen van Open Banking specifiek voor de auditsector.
Circit is een platform voor het verzamelen van auditbewijs, waarmee bedrijven activa wereldwijd bij de bron kunnen verifiëren. We helpen teams tijd te besparen – op processen, het bijhouden van de status van aanvragen en samenwerking met bewijsleveranciers. Bedrijven die Circit gebruiken, leveren audits van hogere kwaliteit door de klantervaring te verbeteren en de directe bronverzameling te stroomlijnen.
Open Banking voor audit: de basisprincipes
Na de uitrol van Open Banking in het VK en Europa, volgde Australië met zijn eigen versie, bekend als The Consumer Data Right (CDR), een economiebreed, door de overheid gereguleerd regime dat consumenten en bedrijven de mogelijkheid biedt om hun gegevens te delen met dienstverleners. Open Banking is al uitgerold naar de bank- en energiesector, met andere sectoren die in de nabije toekomst gepland staan.
Maar hoe is dit van toepassing op audit? Bankafschriften zijn een cruciaal onderdeel van elke audit, en het faillissement van Wirecard na onthullingen dat €1,9 miljard ontbrak, is een prominent voorbeeld van wat er gebeurt wanneer de controles op dit gebied zwak zijn.
Open Banking stelt auditors in staat om de bankafschriften van hun cliënten rechtstreeks van de bank te verkrijgen, digitaal. Dit voorziet auditors van bewijs van derden in een formaat dat direct door algoritmes kan worden geanalyseerd, terwijl ze er zeker van zijn dat de gegevens afkomstig zijn van de ware bron.
Hoe verbetert Open Banking de efficiëntie en auditkwaliteit?
Om dit te beantwoorden, laten we drie veelvoorkomende audittests analyseren. Testen op omzeiling door het management, crediteuren en volledigheid van opbrengsten.
“De fraudetest” – omzeiling door het management
Om het risico te beperken dat het management boekhoudkundige gegevens manipuleert of fraude pleegt, controleren auditors de bankafschriften van cliënten. Het doel is om ongebruikelijke of grote transacties te identificeren en te valideren dat dit echte zakelijke transacties zijn.
Tegenwoordig controleren auditors handmatig bankafschriften, transactie voor transactie, in een poging ongebruikelijke transacties te identificeren. Auditors gebruiken vaak papieren bankafschriften, wat het proces nog tijdrovender maakt. Bij een gemiddelde audit van een middelgroot bedrijf duurt dit vier tot zeven uur.
Met behulp van Open Banking en data-analyse kan dit hele proces worden geautomatiseerd en kunnen 100% van de transacties worden geanalyseerd. Transacties met een hoog risico worden aan de auditor gemeld, inclusief eenmalige transacties, transacties die bepaalde trefwoorden bevatten, grote bedragen en onregelmatigheden zoals elf maandelijkse betalingen in een jaar, terwijl we er twaalf zouden verwachten.
Volledigheidstesten van crediteuren
Auditors controleren bankafschriften van na het jaareinde, transactie voor transactie doorlopend, in een poging betalingen te identificeren die na het jaareinde van de cliënt zijn gedaan, maar waarbij de uitgave betrekking heeft op iets van vóór het jaareinde. Deze transacties moeten in de boekhouding als crediteuren worden behandeld.
Ook dit is tegenwoordig een zeer handmatige en tijdrovende test die volledig geautomatiseerd kan worden. Door gebruik te maken van Open Banking en data-analyse kunnen alle betalingen van na het jaareinde worden geanalyseerd, en kunnen potentiële crediteuren aan de auditor worden gemeld.
Als het jaareinde van de cliënt bijvoorbeeld in december is, en er wordt in januari een betaling gedaan waarbij de omschrijving op het bankafschrift verwijst naar ‘Dec’, ‘Kerst’, ‘Feest’, ‘Cadeau’ of iets dergelijks, moet deze transactie waarschijnlijk als een crediteur worden behandeld.
Volledigheidstesten van opbrengsten
Meestal is het ontwerp van de volledigheidstest voor opbrengsten gebrekkig, bijvoorbeeld omdat er wordt teruggetest vanuit de boekhouding in plaats van vooruit vanuit een extern systeem.
Aangezien Open Banking-gegevens rechtstreeks van de bank worden verkregen, is dit bewijs van derden dat buiten het boekhoudsysteem is verzameld. Daarom is het een uitstekend uitgangspunt voor elke volledigheidstest van opbrengsten.
Data-analyse maakt de overstap mogelijk van steekproeven naar het testen van 100% van de transacties, aangezien alle ontvangsten op de bankafschriften worden vergeleken met de opbrengsttransacties in het boekhoudsysteem.
Conclusie
Stellen Open Banking en de analyses die het mogelijk maakt auditors in staat om beter gebruik te maken van de gegevens van hun klanten en de auditkwaliteit aanzienlijk te verbeteren?
Ja. Open Banking biedt enorme kansen voor auditors. Het mooie van Open Banking en de drie bovengenoemde voorbeeldcontroles is dat deze controles toepasbaar zijn op vrijwel alle audits. Dit stelt alle accountantskantoren in staat om data-analyse op een gestandaardiseerde manier toe te passen in hun hele portfolio, wat kosteneffectieve efficiëntie- en kwaliteitsverbeteringen bij elke audit garandeert.
De hierboven besproken controles zijn nog maar het begin van wat Open Banking mogelijk maakt. In Australië, waar CDR net van start gaat en zich momenteel richt op andere sectoren en toepassingen, is het bijzonder interessant om te zien waar deze nieuwe mogelijkheden de beroepsgroep en de financiële sector naartoe kunnen leiden.
